Maleisie: KL en zuid-Borneo

MALEISIE


Ik heb alweer een gaatje laten vallen, maar hier ben ik dan weer. T is een lang verhaal geworden dus neem er maar een hele lunchpauze voor ;-)


Van Thailand naar Maleisie, 2 helden


Nog helemaal high en euforisch van het duiken in de Similans, ging ik 20 december de grens van Maleisi? over in een bus die rechtstreeks doorscheurde naar de hoofdstad, Kuala Lumpur.

M'n linkeroor gloeide nog na van de bijna-dood-verhalen van een Thaise man die tot aan de grens van Maleisie naast me had gezeten. Hij vertelde me dat hij werkt als militair in het zuiden van Thailand en dat het daar levensgevaarlijk is omdat er wordt gevochten met moslims die daar een eigen staatje willen stichten. Mijn poging om voor de grens nog even wat over Thaise gebruiken te leren strandde. Bij vragen als: viert u ook kerst, waar en hoe viert u oud en nieuw, hoe vaak kan u uw familie zien als u zes dagen per week moet werken, etc, kreeg ik steeds als antwoord: 'I don't know! Tomorrow I can be dead, my work is veeeeery dangerous!'

In de bus vanaf de grens richting KL wilde ik lekker m'n boek lezen (dat kan zonder misselijk te worden als we immer gerade aus gaan), maar dat lukte niet echt want nu werd mijn rechteroor volgegoten met heldenverhalen. Een Maleisische jongen aan de andere kant van het gangpad wilde m'n Lonely Planet lenen en nadat hij het deel over Kuala Lumpur had gelezen, kwam hij met indrukwekkend veel aanvullende wetenswaardigheden. Ik was moe en probeerde stiekem een beetje door te lezen, maar uiteindelijk werd het donker en zaten er twee aso's (zoals ik eigenlijk nog niet had gezien in Azie) keihard muziek te draaien en porno te kijken op hun mobieltje. Nu kon ik niet meer lezen en ik kon de touristinfo aan de andere kantt van het gangpad niet meer verstaan, dus uiteindelijk ben ik naast hem gaan zitten.

De touristinfo bleek een aardige slungelige iele jongen met een nerdy brilletje genaamd Raj. Hij heeft z'n rechtenstudie niet afgemaakt, maar hij heeft nu wel een goed betaalde baan, zei hij er snel achteraan. Hij liet een stilte vallen en vroeg op een samenzweerderig toontje: %u2018You know James Bond?...' Waarop ik me toch de slappe lach krijg! Zullen we hier de tweede held van de dag hebben? 'You are the Malaysian James Bond?' Maar hij blijft serieus en zo zachtjes dat ik het nauwelijks kan verstaan. 'Something like that, I'm an investigator. Also like inspector Gadget.%u2019 Nu kom ik natuurlijk helemaal niet meer bij! (en ik zeg: 'me too; go go Gadget legs!' :P). Even later werd het zo hilarisch dat het ongeloofwaardig is: ik vroeg of het gevaarlijk werk was. 'Sometimes, can be', zei 007, terwijl hij -echt waar- z'n knokkels knakte, iew!)

Hij bleek net uit Bangkok terug te komen. Daar had %u2018ie iemand een paar dagen geschaduwd omdat diegene verdacht wordt van stelen van informatie van z%u2019n oude wekgever voor z'n nieuwe eigen bedrijf. Maar ik was meer geinteresseerd in het randgebeuren en ik zat nog helemaal in de tv-sfeer dus ik vroeg hoe het zat met de mooie vrouwen. Nou, deze fraudeur bleek vaak in het gezelschap te verkeren van een Thais meisje, 'you know, that kind of girl'. Dus 007 had contact met haar gelegd: 'and she also entertained me!'.

 

De volgende ochtend loop ik eerst zelf een heel eind door de stad, o.a. langs de Twin Towers (check) en dan nog een stuk verder naar de National Library. Daar een beetje rondgelopen en in boeken zitten bladeren totdat Raj belde om samen wat rond te lopen in KL.

Tijdens het sightsee-en vertelt hij me over z'n ex-vriendin waar hij vier jaar mee gehad heeft. Hij had juist voor haar verjaardag een megaromantisch uitje naar Bali geregeld, en toen maakte ze het uit. Haar moeder tolereerde het niet langer dat ze een vriend had die geen moslim was. Nu hebben ze allebei een gebroken hart en moet zij trouwen met iemand die haar ouders voor d'r hebben uitgezocht en Raj wil geen ander meisje dan haar. Zo romantisch deze James Bond. Maar hij verbaasde me met dit verhaal want volgens mij is 'ie echt heel erg homo. Dat zou een probleem zijn want in Maleisie wordt niet alleen algemeen aangenomen dat homoseksualiteit niet bestaatm zeker niet tussen vrouwen), maar het is ook nog eens strafbaar!

Na het sightsee-en onwijs lekker Indisch gegeten en vervolgens tot middernacht over leven en dood en alles daartussen gesproken, aan het eind van de avond was ik uitgeput. Was een heftige avond, maar ook vermakelijk want hij vertelde dat %u2018ie eigenlijk ander werk wil gaan doen omdat hij het ook druk heeft met z'n leech farm. Je wat??? Een bloedzuigerfokkerij. Hij (z%u2019n familie) verkoopt die suckers aan cosmeticabedrijven in de V.S.

De volgende ochtend brengt ie me naar het vliegveld want hij moet er toch heen. Een voormalig collega van hem (007 heeft ook voor Air Asia gewerkt) heeft vluchtgegevens van de fraudeur voor hem uitgedraaid. Echt hilarisch deze scene. Raj%u2019s telefoon gaat en ik hoor hem zeggen: black jeans, white jacket. Dat is inderdaad wat Raj aanheeft. Zodra hij heeft opgehangen vraag ik hem waarom 'ie niet gewoon zei dat 'ie naast de enige (en reusachtige) buitenlander in de hal staat, hihi!

 

BORNEO (Maleisisch Borneo)

Als kind las ik de TamTam, de Panda voor kinderen. Ik denk dat toen de wens om naar Borneo te gaan is ontstaan. Borneo associeer ik met regenwoud, regenwoud en nog eens regenwoud. En dat dan bomvol met vreemde beesten en bloemen. Ik herinner me dat ik bang was dat het woud 'op' zou zijn tegen de tijd dat ik oud genoeg was om te reizen. Toen werd er namelijk ook al superveel regenwoud gekapt, alleen maar omdat men meer grond wil gebruiken voor de productie van palmolie.

Er varen geen boten tussen het vaste land van Maleisi? en het Maleisische deel van Borneo. Vliegen dus. Bij aankomst op Borneo, kwam het met bakken uit de hemel. Iemand van een vrijwilligersorganisatie bood me een lift aan naar het centrum en ik vroeg hem, om maar wat te vragen, of het de hele week al zulk slecht weer was. 'Are you fucking kiddin' me?? It's rainy season!!'

Ahum.. ik kom per locatie slechter voorbereid aan. En dat bevalt me uitstekend!

 

Kuching ligt in het zuiden van Sarawak, het zuidelijke deel van Maleisisch Borneo. Vanaf hier kun je verschillende National Parks bezoeken. Ik besloot naar Bako National Park te gaan. Dit park staat bekend om zijn 'abundant wildlife'.

 

Bako National Park

Rondom het parkrestaurant stikt het van de apen, superleuk. Neusapen (proboscis monkey), een aap die de parkwachter aanduidt als David Beckham monkey, zelfde kapsel inderdaad, en makaken. De neusapen zijn erg geinig. Schijnt hoe groter de neus, hoe aantrekkelijker.

De makaken zijn heul brutaal. Tijdens het ontbijt de volgende ochtend, liep ik even anderhalve meter weg van m'n tafel om zout te lenen van de buurtafel. Niet zo slim want ineens sprong er een makaak weg met mijn boterham. Hij nam niet eens de moeite om een boom in te klimmen met z'n ontbijt, nee, hij zat gewoon op een andere tafel de boterham met ??n hand in recordtempo naar binnen te proppen!

Na het ontbijt heb ik de Lintang trail gelopen. Dat is een rondje van 5.8 km wat te doen is in drie uur. In eerste instantie leek me dat de ingeschatte tijd voor 65 plussers, aangezien er offici?le paden zijn en de verschillende routes zijn aangeduid met verschillende kleuren. Een anwb-regenwoud zegmaar.  Maar ik had al gauw door dat dat het geen Appelscha was. Niet alleen was het superbenauwd, maar ook bestonden de paden voornamelijk uit boomwortels met zwembaden ertussen.

Om eerlijk te zijn, viel het me een beetje tegen. Dat begon almet het ANWB-gevoel. Bovendien had ik vewacht dat het bos uit z'n voegen zou barsten van het 'abundant wildlife' maar afgezien van de apen rondom het restaurant heb ik weinig gezien in het bos. Zelfs geen bloedzuigers!  Het bos verder was wel mooi, maar ook echt herfst. Toch een beetje somber al die bruine natte bladeren tussen die glibberige boomwortels.

Gelukkig wel weerwat geleerd. Vlakbij het restaurant lag de hele tijd een slang op een tak. Ik vroeg aan een van de parkwachers of ze die slang er speciaal hadden neergelegd voor de touristen. Hij vroeg of ik wilde weten hoe je erachter kon komen of het een echte slang was. Ja natuurlijk! OK, dan moet je de slang oppakken en kijken of op de onderkant staat 'made in Taiwan'...

25-12-2008

Iewww.. ik deel m%u2019n kamer met een Amerikaanse familie van die uberamerikaanseamerikanen. En die moeder, iewww! Roept ze tegen haar zoontje, met dat typisch Amerikaanse aanzwellende volume: 'you better not call Santa a fat bastard these days!' Jakkes! Deed me denken aan de stereotype Amerikanen met wie ik eerder op een boot had gezeten. Zo'n vet gezin met zo'n foute vader die over de zwemvesten zegt, ook met aanzwellend volume: 'I always say: better safe than sorry, ahaha!'Iew!

Om het park te verlaten, moet je eerst een stukje met de boot. Rond twaalven is het hoog water en kan ik een boot terug nemen, maar ik wil wel graag delen ivm de kosten. Kwam dus goed uit dat er een Duits gezin aankwam met wie ik mee kon. Gister had ik me nog doodge?rgerd aan de vader, (wat is er met mijn irritatiedrempelaan de hand??) hij stond in het Duits tegen de jongen uit de keuken te praten, te bevelen en bijna te schreeuwen. En dan verbaasd zijn dat die jongen geen Duits verstaat, heel lomp. En nu vraagt een parkwachter: when do you want to leave? Dat begreep meneer niet dus hij vraagt de parkwachter, haast beschuldigend: was heist das? Dus ik zeg: Er fragt wann du abfahren willst. Zegt die droplul ahhhh.. du sprichst ein bisssschen Deutsch! Tsss Aarschloch, ik spreek tien keer meer Duis dan jij Engels en je bent nog een onbeleefde kerel ook. Maar goed, nog steeds goedkoper om das Boot te delen, dus gaan mit dem Banaaaaaahn!

Kuching - Kapit - Belaga

Vanaf Kuching met een boot naar Sibu. Hoge golven!! Misselijk!!! Pilletje werkt niet.

In Sibu met nog drie bekpekkers overgestapt op de boot naar Kapit en daar met z'n vieren een kamer gedeeld.

In Kapit verder niet veel sfeer en iedereen wilde eigenlijk een homestay op een longhouse doen maar dan meer in de jungle, dus we gokten op Belaga, het eerstvolgende plaatsje. Longhouses zijn dat traditionele huizen. De naam zegt het al, lange huizen. Het ziet eruit als een rij rijtjeshuizen, maar dan extreem lang. Geen idee hoe het er van binnen uitziet. Het enige wat ik weet is dat de longhouses gedeeld worden door de heeeeele familie.

Volgende dag weer verder met de boot. Niet over zee nu, maar over een vette bruine modderige junglerivier. Lekker bovenop de boot gezeten.

Ondertusen erger ik me wel groen en geel aan Zigga uit Sloveni?, een van die andere bekpekkers. Hij heeft een soort sensor die reageert elke keer als iemand bijna of helemaal zijn kant op kijk. Dan gaat ie op de praatstand. Als er nou nog iets leuks of interessants uitkwam. Maar nee, alleen maar zinloze irritante opmerkingen ('these longhouses are actually quite long').  Ik ben niet blind!

Het lijkt onvermijdelijk, weer belanden we met dezelfde mensen in hetzelfde gh, maar nu zijn de kamers goedkoper dus ik hoef iig geen kamer met ze te delen. Ze besluiten alledrie om de volgende dag verder te reizen en daarom blijf ik dus mooi nog een dag in Belaga. Moioooo!!!

Als ik een ijsje zitten eten wordt ik dor ene Philip 'spontaan'uitgenodigd om 's avonds mee te gaan naar een longhouse, voor een verlovingsfeest. Ik weet niet zeker of dit goed voelt, maar ik neem de gok. Om zes uur vaar ik met mister Philip een stuk stroomopwaarts en naar de andere kant van de rivier. Na een paarhonderd meter zegt hij dat hij niet zo%u2019n oppportunist is als heel veel mensen in Kapit en dat hij zijn gasten maar 30 Ringit vraag om de kosten van de boot te dekken. Nou... voor dat bedrag zou ik precies de boot terug kunen nemen naar Kapit, dus wie is hier een opportunist?

Hoewel het dus niet zo'n spontane uitnodiging was als ik gehoopt had, was het toch een leuke ervaring . De ruimtes binnen het longhouse zijn onwijs groot en er staat weinig meubilair waardoor ze nog groter lijken. Het meubilair bestaat vooral uit zware houten stoelen, banken en tafels en niet te vergeten De enorme TV. Overal lopen mensen en het lijkt of er net een nieuw blik kinderen is opengetrokken. Gezellig!

Alleen zitten ze allemaal... constant te sms-en! Ze zijn gewend aan bezoek, maar een groep van zo'n 8 meiden wil me meteen het hele longhousedorp laten zien. Ze vertellen me dat het in de longhouses altijd en overal 'open house' is en dat je altijd en overal naar binnen mag stappen. De bewoners zullen je dan vertroetelen met drinken en bakken vol zoutjes, snoepjes en koekjes.

We rollen dus ergens naar binnen en inderdaad! De hele familie staat opvan de banken en stoelen om plaats te make voor deze meute. Binnen tien tellen komen de drankjes en de bakken, ik tel er zo'n 18 (!!!!) met zoete en zoute dingen op tafel. We kletsen wat en als de glazen leeg zijn, gaan we er weer vandoor. Terug naar het verlovingsfeest waar om beurten iemand een traditionele dans danst. Het feest ging superlang door maar ik heb het einde niet meegemaakt, lag naast een van die meiden te slapen in haar bed. We gingen niet als eersten naar bed, de hele vloer lag al bezaaid met slapende mensen. Zo leven ze dus in een longhouse.


Wordt vervolgd...

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer