Nepal, Annapurna, Chitwan

Namaste!!!
 
NEPAL DUS.
 
Rogier is de 18e hierheen voor een maand. Superrr!
 
Even snel een verhaal.
 
We hebben twaalf dagen gewandeld, het grootste deel van het Annapurnacircuit gedaan, van Bhulebhule tot Jomsom.
 
Annapurna circuit, geen zondagmiddagwandeling
 
Van tevoren in Kathmandu inkopen gedaan; slaapzakken, handschoenen, mutsen, goretexbroeken, regenponcho's, sokken, en voor mij een pot marmite!
 
We hadden drie bussen nodig om naar ons startpunt te komen. In de eerste zat een zeurende Chinees (enigszns terecht want de buschauffeure diregeerde hem vier keer naar weer een andere stoel), in de tweede bus zat een geit op de achterbank, en wat er in de derde bus gebeurde wete ik niet, het laatste stuk op weg naar Bhulebhule hebben we namelijk OP de bus gezeten!
 
We reden vlak langs de rivier. Links van ons berg naar boven met hier en daar dreigende landslides, rechts van ons berg naar beneden tot aan de rivier. De weg was slecht en ik was blij dat we ons konden vasthouden aan het minirekje rondom de bovenkant van de bus en aan de tassen die op de bus lagen. Wel uitkijken dat je zonnebril (ja wat moet die ook op je haar ipv voor je ogen) niet in de telefoonkabels blijft hangen. Rogier las later in de Lonely Planet dat in Nepal op een bus gaan zitten  een van de gevaarlijkste dingen is die je kunt doen. Dat stelde me voor de rest van m'n reis erg gerust :-)    
 
We sliepen in een familieguesthousje met hele korte bedjes. 's Ochtends meteen prachtig uitzicht op een besneeuwde berg met zonlicht van net opkomende zon. Pannekoekje erin en gaan!
 
De eerste twee dagen waren eigenlijk het zwaarst, we moesten echt nog wennen aan hele dagen lopen, het was warm en we vroegen ons af waarom we onze tassen hadden volgestopt met poolexpeditiekleding. Gelukkig dat ik toch op het laatst ook mn korte broek er nog bij had gedaan want we liepen in de brandende zon.
 
Het landschap veranderde elke dag, elke paar uur eigenlijk, behoorlijk. Dat hadden we niet verwacht en dat maakte het echt tot een supermooie tocht. Eerst door de rijstvelden waar de waterbuffels lagen te reelaxen, dan door loofbos met watervallen en vlinders, dan steeds meer dennebos en voortdurend ezels en ponies die als lastdieren worden gebruikt. Ook Nepalezen worden ingezet als lastdier, ongelooflijk hoeveel die kunnen dragen terwijl ze op slippertjes naar boven trippelen.
 
We kwamen steeds hoger, daar waar de yaks (megarunderen met veel haar die als jonge hondjes de bergen op en af huppelen) en vanaf 3400m moesten we een beetje gaan denken over hoeveel per dag we gingen stijgen want veel wandelaars liepen elkaar gek te maken over het hoogteziekterisico. We stegen dus geleidelijk en in Braga hebben we twee dagen geslapen voor de aaklimatiesaasie.
De tussenliggende dag zouden we omhoogwandelen naar een meer op 4400m maar dat haalden we niet want een kilometer is best veel stijgen in twee uur (t was een erg stijl pad) en we bleven zitten op een viewpoint waar we 270 graden om ons heen konden kijken, mooooooi!!!! De besneeuwde toppen van de Annapurna's zo dichtbij!!! 
We zagen een lawine op de berg tegenover ons, eerst een gerommel alsof het ging onweren en toen zagen we een enorme sneeuwwolk, indrukwekkend! Het was echt zo mooi!!!
 
Toen we weer beneden waren zijn we allebei rillend van een zonnesteek in bed gekropen en er niet meer uitgekomen. De zon hebben we echt onderschat.

Gedurende de hele tocht sliepen we steeds in hele leuke guesthouses, net tussen de populaire plaatsen in, hele lieve vrolijke mensen die broodjes voor ons bakten en pasta voor ons kookten. We aten ook veel knoflooksoep want de Nepali zweren erbij als het om hoogteziektepreventie gaat.
We gingen steeds al rond achten naar bed. Om zeven uur begon het al: umm..  hoe laat is het? Shiiit, nog maar zo vroeg??? Gelukkig verging het de mensen die we tegenkwamen onderweg net zo. 
 
Iedereen op de weg leefde toe naar de Thorung La pas, een pas van 5400m waar we overheen moesten. De nacht tevoren sliepen we in Thorung Pedi. Zoveel mogelijk konopflook gegeten als ik maar kon. Tot mijn grote verbazing bestelde Rogier Carnivoor Blink een vegetable burger, waar vervolgens tot zijn grote verbazing geen vlees op zat! Toen ik hem het principe van 'De Groenteburger' had uitgelegd, bestelde hij als troost een enorme apfelstrudel met knalgele custardsauce. Als we nou de volgende dag die berg niet op zouden komen..
Midden in de nacht werd ik wakker en zag ik dat er sneeuw lag! We gingen voor ons doen  vrij vroeg ontbijten, iets na zessen denk ik. De zaal was zo leeg dat we dachten dat iedereen in z'n nest was blijven liggen wegens de sneeuw. De hosteleigenaar hielp ons uit de droom en deelde mee dat de  eersten om 5 uur al waren vertrokken. We vertrokken 's ochtends dus in de sneeuw -maar niet in een sneeuwbui- de pas overgelopen. Drie en een half uur omhoof (excl pauze). Was best zwaar want het was redelijk stijl af en toe, in de sneeuw en merk toch dat ademhalen moeilijk gaat en we meer liepen te hijgen.
 
Na een kop thee op de kop zijn we gauw gaan afdalen want het was daar koud en winderig. Het landschap was niet zo mooi meer, kaal en alleen maar stenen, veeeel stenen! En weer verkeer, tssss!
 
De nacht kreeg ik last van een parasiet, guardia, dat kan je weten als je hele smerige boeren en scheten laat, nou... Gelukkig waren we gewaarschuwd en hadden we medicijnen daartegen meegenomen. Die nam ik 's ochtends in en binnen een paar uur ging het alweer een stuk beter. Niet in bed blijven liggen dus, maar op richting Jomsom waar we het vliegtuig wilden nemen naar Pokhara.
 
Onderweg gingen we ergens eten (tussen lunch en ontbijt moet er ook gegeten worden natuurlijk). Na veel omzwervingen en verdwalingen door een weiland (Rogier wist de weg wel..) terwijl ik dubbel liep van de buikpijn (toch nog af en toe) kwamen bij 'the red house' wat iemand ons had aanbevolen en we bestelden twee pannekoeken. In mijn rozijnepannekoek zat werkelijk van alles; kokos, citroenschil, kaneel oid, maar geen rozijn. Wel een haar in het laatste kwart en toen zaten we er al een uur, had Rogier nog steeds geen pannekoek en toen hadden we het echt geschoten. Ik liep naar de keuken met mn pannekoek en zei dat er een haar inzat, dat er geen rozijnen inzaten en dat we de andere pannekoek ook niet meer hoefden en alleen voor de thee wilden betalen. Klinkt nu verwend maar het was echt vies en slecht voor elkaar. Gekibbel over dan half moeten betalen blabla. Ik zei dat ik het belachelijk vond boeh en bah en dat er niemand was langsgeweest in die hele tijd. Toen konden we al het geld houden en was ik een bad person, very very bad person! Nu kom ik dus mn volgende leven terug als kakkerlak wgeens slecht karma. Balen ja. 
Verder op weg hebben we nog een hele tijd fossielen gezocht langs de rivier, we vonden een hele mooie en een paar waarvan we niet echt weten of het wat is.
 
Het waaide en de wind werd steeds erger, ik kon er met mn backpack gewoon tegenin hangen!!! Toen heb ik marstempo ingezet en zijn we naar Jomsom gelopen in sneltreinvaart. Daar kochten we vliegtickets voor de volgende dag en waren we beduusd dat er ineens zo snel een einde aan de tocht kwam.
 
Vliegen was prachtig, zo dicht langs de bergen. Pokhara was, terugdenkend aan Kathmandu, een verademing. Rogier heeft nog geparaglide, maar ik durf dat niet. Ik had wel het lef om naar de kapper te gaan. Een heel eind eraf voor maar liefst 100 rupee's, oftewel, een hele euro! Het groeit toch wel weer aan.
 
Chitwan National Park
 
Volgende station was Jungle Island Resort (jaja, we leefden op stand) in Chitwan National Park. Erg gaaf! Vanaf een olifant een neushoorn van dichtbij gezien en 's middags liepen we achter de olifanten aan en zagen de weer een neushoorn maar nu dus vanaf de grond, ik deed het zowat in mn broek!!!! 
Het leukste vond ik het om de olifanten te wassen in de rivier, dan kon je op de olifant gan zitten, moest je zn oren vasthouden en dan ging ze hard heen en weer schudden tot je erafviel. De andere olifant was meer een duikboot, zodra er iemand op haar ging zitten, verdween het hele hoofd met degene erachter onderwater. 
 
Verder hebben we vogels beloerd, zagen we een krokodil aan de overkant van de rivier, aapjes, herten, afrdukken van tijgerpoten (ik -schijtluis- vond het niet heel erg dat we de tijger niet vonden) en heleboel insecten. Ook een enorme huisjesslak in onze badkamer trouwens.
 
Bhaktapur
Terug in Kathamdnu wilden we er zo snel mogelijk weer weg. Wat een lawaai en  vervuiling hier! Ook al dat getrek op straat van mannetjed die tijgerbalsem willen verkopen (verkoop dan allemaal eens iets anders!) en mannen die sjaals willen verkopen en weet ik wat al niet meer, gillend gek word ik ervan!
 
Op naar Bhaktapur dus, uurtje in de bus en toen waren we in dit Midelleeuws aandoend  stadje. Veel houtsnijwerk oude tempels. Zelfde soort Durbar Square als Kathmandu heeft, pleinen met tempels dus. Erg mooi maar je kan nergens naar binnen. Opvallend hoeveel houtsnijporno overal in Bhaktapur op de tempel was aangebracht.
 
We voelden ons reuzen in ons guesthouse, we konden niet rechtop staan in onze kamer!
 
's Avonds lekker van straatkraampjes gegeten en Rogier de volgende dag ziek. Gelukkig kmapte hij snel op want we wilden nog naar een ander stadje. Hop, daarheen met de bus, maar het was daar net zo druk als in Kathmandu en we wilden er niet biljven. Dan maar eerder naar Kathmandu en daar waren we alweer na twee uur lopen!
 
De 18e heb ik Rogier naar het vliegveld gebracht en was het weer afscheidtijd, bah!
Gelukkig kwam Nienke de volgende dag aan en we zijn al een heel eind bijgepraat. M'n moeder komt morgen aan in Kathmandu. Drukdrukdruk en gezellig! 



 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer